Llegir

Llegir és

navegar per un llibre

recollint,

onada rere onada,

la sal

de la vida

acumulada a cada pàgina.

Su semblante

Su semblante de cada dia,

en un instante colapsó,

siguió con sus tareas,

las lágrimas siguieron

también su camino.

Había gente, no podia

permitir desahogarse.

Su presencia, a través 

de una fuerza desconocida,

recuperó su compostura.

Nada nuevo, nada extraordinario,

ni para ella, ni para otro humano.

El mundo llora una lágrima

en cada gota de vida.

Conquista

Si te conquisto te pierdo.

Si te conquisto me pierdo.

Existe un tiempo

Existe un tiempo para desprenderse

de la trascendencia de todo

y respirar el olor a hierba después de la tormenta.

Silvia

De jove ballarina,

de madura fumadora,

intentava tenir un bar

amb bon ambient.

Em va recomanar un llibre,

Verónica decide morir.

Els pensaments

giraven com una rotllana.

Més gran en cadira de rodes.

Que els àngels,

que et feien ballar,

il·luminin els teus dies aturats.

Que la quietud sigui calma serena.

El dessert, font de infinitud,

i la desesperança esperança

més enllà d’aquí.

Un petó

Diseña un sitio como este con WordPress.com
Comenzar